Lupa Bilang

2 hari lalu, gw melakukan kebodohan yang ga penting tapi penting (lho?).
Jadi gini ceritanya…

Sabtu siang, kira-kira jam 12-an, gw chat di YM sama Ican. Gini nih isinya…

Ican : dmana?
b4212 : mksd?
Ican : mneh dmana?
b4212 : imah
b4212 : kunaon?
Ican : nte
Ican : ka imah mneh deui yu
Ican : lieur uy didieu
b4212 : sore tapi..
Ican : tuing rek naon
Ican : naha?
Ican : sok ajak sibagus
b4212 : ku maneh we..
b4212 : hhehhe..
Ican : atw g k rmh bgus aj yu
b4212 : hmm…
b4212 : nnti sre andri mw k sni..
b4212 : jd g bsa..
Ican : nyeh
b4212 : he?
Ican : si andri srh k rmh bgs jg gti
Ican : *gtu
b4212 : klem..
Ican : kumaha bah?
b4212 : bisanya jm 4an.. ad les dl d rmh..
Ican : owh
Ican : k rmh bgus jdiny?
b4212 : rmh baha aja klo km mw..
Ican : yu lah
Ican : jam 4 kn?
b4212 : insya allah
b4212 : perubahan jadwal akan diumumkan kembali
b4212 : hhehe…

Nah, lw tau ga apa yang terjadi berikutnya?
Sorenya, gw diajak pergi sama nyokap, kira-kira jam setengah lima.
Pas di jalan, ada yang nelepon gw, yang nelepon si Ican.

Damn!

Gw baru inget kalo Ican mau ke rumah.
Terus, gw angkat tuh telepon.
Yah, gw minta maaf, soalnya gw lupa gitu deh. Hehe…

Sekian…

Btw, buat Ican, sorry ya.. Hehe… 😀

Tinggalkan Balasan

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *

seven + 3 =